# Czym jest Mazdutide? Budowa, mechanizm i przegląd badań > Czym jest mazdutide (IBI362): podwójny agonista receptorów GLP-1 i glukagonu oparty na oksyntomodulinie. Budowa, mechanizm, obszary badań i postępowanie w laboratorium. Strona internetowa: https://peptidemedixeu.com/pl/learn/what-is-mazdutide/ · Peptide Medix EU · 6 min czytania · Aktualizacja: 2026-06-19 [Mazdutide](https://peptidemedixeu.com/pl/products/mazdutide/) to acylowany podwójny agonista receptorów GLP-1 i glukagonu zbudowany na matrycy oksyntomoduliny, występujący w literaturze badawczej jako IBI362 i LY3305677. Od innych podwójnych agonistów zawierających komponent glukagonowy odróżnia go punkt wyjścia: oksyntomodulina jest naturalnym produktem proglukagonu, który już aktywuje oba receptory, więc mazdutide jest zmodyfikowaną wersją istniejącego podwójnego agonisty, a nie monoagonistą, któremu dodano drugą aktywność. Dostarczamy mazdutide klasy badawczej w postaci liofilizowanego proszku w zamkniętych fiolkach, wyłącznie do użytku laboratoryjnego. Mazdutide jest związkiem badanym i według stanu na 2026 rok nie posiada pozwolenia na dopuszczenie do obrotu. Materiał klasy badawczej jest odczynnikiem referencyjnym, a żadna z przedstawionych tu informacji nie stanowi protokołu stosowania u ludzi. ## Czym dokładnie jest mazdutide Proglukagon jest przetwarzany odmiennie w różnych tkankach. W komórkach alfa trzustki powstaje z niego glukagon; w jelitowych komórkach L — GLP-1, GLP-2 i oksyntomodulina. Oksyntomodulina to glukagon wydłużony o ośmioresztowy ogon C-końcowy, a to wydłużenie zmienia jej profil receptorowy tak, że aktywuje zarówno receptor GLP-1, jak i receptor glukagonu — słabo w każdym przypadku i z okresem półtrwania rzędu minut, ale rzeczywiście oba. Endogenny [podwójny agonizm](https://peptidemedixeu.com/pl/glossary/dual-agonist/) istnieje więc już w fizjologii człowieka, a mazdutide jest próbą uczynienia go na tyle trwałym i silnym, aby można go było badać. Modyfikacje przebiegają według standardowego schematu dla tej klasy: substytucje zapewniające oporność na proteazy, które neutralizują dipeptydylopeptydazę-4, oraz łańcuch boczny lipidowy umożliwiający odwracalne wiązanie z albuminą. Identyfikatory katalogowe to CAS 2259884-42-1, a związek występuje także jako IBI362 i LY3305677. Masa cząsteczkowa nie jest podana w naszej specyfikacji, dlatego laboratoria potrzebujące dokładnej masy do obliczeń molowych powinny korzystać z certyfikatu danej partii. ## Pochodzenie i budowa - Szkielet. Pochodny oksyntomoduliny, czyli rdzeń glukagonu wraz z wydłużeniem C-końcowym, które nadaje powinowactwo do receptora GLP-1. - Oporność na proteazy. Substytucje w pobliżu N-końca blokują rozszczepienie przez DPP-4 — podatność, która ogranicza aktywność każdego natywnego produktu proglukagonu do kilku minut. - Acylacja lipidowa. Łańcuch boczny kwasu tłuszczowego przyłączony przez łącznik sprzyja wiązaniu z albuminą, wydłużając obecność w krążeniu do zakresu wielodniowego w opublikowanych badaniach farmakokinetycznych. - Opisywana równowaga receptorowa. Charakterystyka opisuje mazdutide jako związek z przewagą aktywności wobec receptora GLP-1 i mniejszym, lecz farmakologicznie istotnym udziałem receptora glukagonu. ## Jak prawdopodobnie działa mazdutide Oba receptory są receptorami sprzężonymi z białkami G klasy B, które podnoszą poziom cAMP poprzez Gs, lecz występują w różnych tkankach i wywołują odmienne efekty fizjologiczne. Aktywacja receptora GLP-1 w preparatach wysp trzustkowych nasila wydzielanie insuliny w sposób zależny od glukozy, a populacje receptorów w tyłomózgowiu, podwzgórzu i nerwie błędnym są wiązane ze zmniejszonym spożyciem pokarmu i spowolnionym [pasażem](https://peptidemedixeu.com/pl/learn/shipping-and-cold-chain-peptides/) żołądkowym opisywanymi w badaniach na gryzoniach. Aktywacja receptora glukagonu działa najwyraźniej na hepatocyty, gdzie opublikowane prace opisują nasiloną oksydację kwasów tłuszczowych i zmieniony metabolizm lipidów wątrobowych, a także zwiększony wydatek energetyczny całego organizmu w modelach przedklinicznych. Uzasadnienie dla tej klasy polega na tym, że oba ramiona znoszą się tam, gdzie są sprzeczne, i sumują tam, gdzie są zgodne: zależne od glukozy wydzielanie insuliny napędzane przez inkretyny równoważy wątrobową produkcję glukozy, którą w przeciwnym razie wywołałby agonizm receptora glukagonu, przy zachowaniu komponentu wydatku energetycznego ramienia glukagonowego. Ponieważ cząsteczki oparte na oksyntomodulinie dziedziczą równowagę receptorową ukształtowaną ewolucyjnie, a nie zaprojektowaną od podstaw, w literaturze często służą jako fizjologiczny punkt odniesienia, z którym porównuje się celowo projektowanych podwójnych agonistów. ## Co badano - Badania receptorowe i komórkowe. Oznaczenia siły działania (cAMP) i wiązania na ludzkich receptorach GCGR i GLP-1R w układach rekombinowanych w celu ustalenia stosunku aktywności, a także badania profilu sygnałowego, w tym rekrutacji beta-arestyny. - Badania na gryzoniach. Spożycie pokarmu i skład ciała w modelach otyłości indukowanej dietą, kalorymetria pośrednia badająca komponent wydatku energetycznego przypisywany ramieniu glukagonowemu oraz zawartość lipidów w wątrobie w modelach stłuszczenia. - Badania kliniczne u ludzi. Opublikowano dane z badań fazy 2 i fazy 3, przy czym znaczną część programu przeprowadzono w populacjach chińskich — szczegół wart odnotowania przy porównywaniu wyników w obrębie klasy, ponieważ populacja badania i wyjściowy fenotyp metaboliczny nie są zmiennymi wymiennymi. Badania te opisują badany produkt farmaceutyczny stosowany pod nadzorem klinicznym i nie mówią nic o proszku klasy badawczej. Miejsce mazdutide na tle całej dziedziny przedstawia nasz przegląd nowej generacji cząsteczek GLP-1 oraz strona poświęcona [szlakowi inkretynowemu](https://peptidemedixeu.com/pl/glossary/incretin/). W przypadku podwójnych agonistów zawierających komponent glukagonowy powraca jedno zastrzeżenie metodologiczne. Farmakologia receptora glukagonu jest mniej konserwatywna międzygatunkowo niż farmakologia receptora GLP-1, dlatego nie należy zakładać, że stosunek siły działania zmierzony na receptorach gryzoni odtworzy się na receptorach ludzkich. Badania przypisujące efekt ramieniu glukagonowemu są znacznie mocniejsze, gdy obejmują ramię z antagonistą receptora glukagonu lub monoagonistę GLP-1, np. semaglutide, jako komparator; bez niego obserwacji nie da się odróżnić od silniejszego efektu inkretynowego przy wyższym obsadzeniu receptorów. Praktyczna uwaga dla wybierających spośród podwójnych agonistów z komponentem glukagonowym: użyteczną zmienną eksperymentalną jest stosunek receptorowy, a nie nazwa cząsteczki. Dwa związki aktywujące receptory GLP-1 i glukagonu mogą zachowywać się bardzo różnie, jeśli jeden jest dziesięciokrotnie silniej przesunięty w stronę ramienia inkretynowego, a stosunek ten zależy od oznaczenia — siła działania (cAMP) w linii z [rekombinowaną nadekspresją](https://peptidemedixeu.com/pl/glossary/recombinant/) nie musi odtwarzać się w pierwotnym hepatocycie z natywną gęstością receptorów. Gdy projekt badania zależy od równowagi między ramionami, rzetelnym podejściem jest zmierzenie tego stosunku we własnym układzie, zamiast przenoszenia opublikowanej wartości uzyskanej w innym. Jeśli celem jest po prostu fizjologicznie wyprowadzony referencyjny podwójny agonista, mazdutide jest rozsądnym wyborem domyślnym, ponieważ jego równowaga wywodzi się z oksyntomoduliny, a nie z celu optymalizacji. ## Dostępne formy i wielkości Wielkości opakowań i aktualne ceny znajdują się na stronie produktu mazdutide, w kolekcji peptydów GLP-1 i inkretynowych. ## Rekonstytucja i przechowywanie w warunkach laboratoryjnych Obliczenie jest arytmetyką, a nie instrukcją: fiolka 20 mg zrekonstytuowana 4 mL [wody bakteriostatycznej daje](https://peptidemedixeu.com/pl/products/bacteriostatic-water/) 5 mg/mL, czyli 5,000 mcg/mL, zatem 0.2 mL tego roztworu zawiera 1,000 mcg peptydu. Gdy oznaczenie wymaga określonego buforu, dla tej klasy powszechnie stosuje się rozcieńczone układy alkaliczne lub fosforanowe; najpierw należy potwierdzić zgodność z chemią detekcji. Rozpuszczalnik należy dodawać powoli po ściance fiolki, obracać zamiast wstrząsać i przed użyciem sprawdzić całkowitą klarowność. Zamknięty liofilizat przechowuje się w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, chroniąc przed światłem i wilgocią; zrekonstytuowany roztwór przechowuje się w temperaturze 2–8 stopni Celsjusza, chroniąc przed światłem, i zużywa w oknie czasowym badania. Podział na porcje przy rekonstytucji zapobiega pogarszaniu się roztworu przez powtarzane [cykle zamrażania i rozmrażania](https://peptidemedixeu.com/pl/glossary/freeze-thaw-cycle/). Zob. nasz przewodnik po rekonstytucji. ## Czystość, COA i jak go czytać Certyfikat mazdutide powinien zawierać [chromatogram HPLC](https://peptidemedixeu.com/pl/blog/read-peptide-coa-like-chemist/) z procentowym udziałem powierzchni piku głównego, wynik identyfikacji metodą spektrometrii mas, zawartość czystego peptydu (net peptide content), numer partii i datę analizy. [Potwierdzenie tożsamości wymaga](https://peptidemedixeu.com/pl/learn/mass-spectrometry-peptide-identity/) w przypadku tej cząsteczki szczególnej uwagi z dwóch powodów: podwójni agoniści z komponentem glukagonowym są do siebie strukturalnie podobni, a mazdutide funkcjonuje w literaturze pod trzema różnymi nazwami, co utrudnia porównanie deklaracji dostawcy z opublikowaną charakterystyką bardziej, niż powinno. Jeśli nasza specyfikacja nie podaje masy cząsteczkowej, w pracach molowych należy traktować certyfikat partii jako rozstrzygający. Zob. jak czytać COA. Praktyczny wniosek dla zaopatrzenia jest taki, że cząsteczki tej klasy nie są wymiennymi surowcami. Dwa podwójne agonisty z komponentem glukagonowym zamówione o tej samej nominalnej czystości mogą dawać różne wyniki w tym samym oznaczeniu, ponieważ różnią się stosunkiem receptorowym, i żaden z tych wyników nie jest błędny. Rejestrowanie, który związek, która partia i który certyfikat stoją za danym zbiorem danych, nie jest więc obciążeniem administracyjnym, lecz częścią dokumentacji eksperymentu — i jedynym elementem, który umożliwia odtworzenie wyniku przez inne laboratorium pracujące na podstawie tego samego opublikowanego opisu. ## Status regulacyjny Według stanu na 2026 rok mazdutide nie posiada pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Stanach Zjednoczonych i pozostaje związkiem badanym. Status regulacyjny cząsteczek, których programy badań klinicznych są skoncentrowane regionalnie, różni się w zależności od jurysdykcji, a wniosek rejestracyjny lub dopuszczenie gdzie indziej nie zmienia statusu materiału klasy badawczej. Mazdutide klasy badawczej jest dostarczany jako laboratoryjny odczynnik referencyjny. ## Pokrewne peptydy i porównania Bezpośrednim komparatorem strukturalnym jest survodutide, drugi podwójny agonista z komponentem glukagonowym w naszej ofercie, omówiony w porównaniu survodutide vs mazdutide. Potrójny agonista dodający GIP do tej samej pary to retatrutide; podwójny agonista zawierający GIP to tirzepatide. ## Najczęstsze pytania ### Czym jest oksyntomodulina i dlaczego ma znaczenie dla mazdutide? Oksyntomodulina to naturalny produkt proglukagonu — glukagon wydłużony o ośmioresztowy ogon C-końcowy — który słabo i krótkotrwale aktywuje zarówno receptor GLP-1, jak i receptor glukagonu. Mazdutide zaprojektowano na tej matrycy, jest więc ustabilizowaną wersją istniejącego endogennego podwójnego agonisty, a nie monoagonistą, któremu dodano drugą aktywność. ### Na które receptory działa mazdutide? Na receptor GLP-1 i receptor glukagonu — oba są receptorami sprzężonymi z białkami G klasy B, sprzęgającymi się z Gs. Opublikowana charakterystyka wskazuje na przewagę aktywności wobec receptora GLP-1 przy mniejszym, lecz farmakologicznie istotnym udziale receptora glukagonu. ### Czym są IBI362 i LY3305677? Oba są kodami rozwojowymi mazdutide i występują w całej literaturze przedklinicznej i klinicznej. Wyszukiwanie według któregokolwiek z kodów często ujawnia prace mechanistyczne, których nie odnajduje nazwa generyczna, co ma znaczenie przy weryfikacji deklaracji dostawcy względem opublikowanej charakterystyki receptorowej. ### Czym mazdutide różni się od survodutide? Działają na te same dwa receptory, ale wychodzą z różnych szkieletów — mazdutide z matrycy oksyntomoduliny, survodutide z szerszego farmakoforu proglukagonu. To rzeczywista różnica strukturalna, dlatego opublikowane wartości siły działania obu związków nie są automatycznie porównywalne, nawet gdy para receptorów jest identyczna. ### Czy mazdutide jest gdziekolwiek dopuszczony do obrotu? Według stanu na 2026 rok nie posiada pozwolenia na dopuszczenie do obrotu w Stanach Zjednoczonych i pozostaje związkiem badanym. Status regulacyjny cząsteczek z regionalnie skoncentrowanymi programami badań różni się w zależności od jurysdykcji, jednak żadne dopuszczenie gdzie indziej nie zmienia statusu materiału klasy badawczej, sprzedawanego jako odczynnik referencyjny wyłącznie do użytku laboratoryjnego. ### Dlaczego populacja badania ma znaczenie przy interpretacji danych o mazdutide? Znaczną część opublikowanego programu przeprowadzono w populacjach chińskich. Wyjściowy fenotyp metaboliczny, standardy komparatorów i definicje punktów końcowych różnią się między regionami, dlatego porównania w obrębie klasy z badaniami prowadzonymi w innych populacjach powinny to uwzględniać, zamiast traktować liczby jako bezpośrednio wymienne. ### Jak przechowuje się i przygotowuje mazdutide w laboratorium? Zamknięty liofilizowany proszek w temperaturze minus 20 stopni Celsjusza, chroniony przed światłem i wilgocią. Typowym rozpuszczalnikiem do rekonstytucji jest woda bakteriostatyczna, a rozcieńczone bufory alkaliczne lub fosforanowe stosuje się, gdy wymaga tego oznaczenie. Zrekonstytuowany roztwór przechowuje się w temperaturze 2–8 stopni Celsjusza i dzieli na porcje, aby uniknąć wielokrotnego zamrażania i rozmrażania. ## Powiązane produkty - [Mazdutide](https://peptidemedixeu.com/pl/products/mazdutide/): od 97 € --- Wyłącznie do badań laboratoryjnych. Ta strona ma charakter informacji naukowej i edukacyjnej. Wymienione tu materiały są sprzedawane wyłącznie do badań laboratoryjnych in vitro prowadzonych przez wykwalifikowanych specjalistów — nie do stosowania u ludzi ani zwierząt — a żadna treść na tej stronie nie stanowi porady medycznej.