Luer-lock

Luer-lock to gwintowana wersja standardowego złącza strzykawki o stożku 6%. Zamiast polegać na tarciu utrzymującym igłę na nasadce, jak w złączu luer-slip, kołnierz nakręca się i mechanicznie blokuje połączenie. Wymiary stożka są znormalizowane, więc elementy luer-lock i luer-slip mają tę samą geometrię stożkową i są wymiarowo zgodne; różni się jedynie mechanizm mocowania.

Dlaczego luer-lock ma znaczenie w badaniach peptydów

Chodzi o ciśnienie. Każda czynność wytwarzająca przeciwciśnienie — przetłaczanie roztworu przez filtr strzykawkowy 0.22 µm, przenoszenie lepkiego roztworu, praca z cienką igłą — może rozłączyć złącze wsuwane i rozpryskać zawartość. W laboratorium oznacza to utraconą próbkę i skażony stół, a nie tylko niedogodność, dlatego na etapach filtracji i przy przenoszeniu większych objętości standardowo używa się strzykawek luer-lock.

Kompromis polega na tym, że większość strzykawek insulinowych U-100 ma igłę trwale zamocowaną i w ogóle nie ma wymiennej nasadki, co zapewnia im bardzo małą objętość martwą. Praktyczny dobór obu typów omówiono w przewodniku po strzykawkach i igłach; przeglądaj strzykawki i fiolki.

Powiązane terminy

porcja (alikwota) · rekonstytucja