Bezpłatna wysyłka od 250 € — nadanie w następnym dniu roboczym, śledzenie w całej UE, COA zgodny z partią.

pl

Narzędzie laboratoryjne

Kalkulator rekonstytucji

Proszę wprowadzić masę w fiolce i planowaną objętość rozpuszczalnika. Kalkulator poda wynikowe stężenie oraz ilość dostarczaną przez każdą podziałkę standardowej strzykawki insulinowej.

mL

Woda bakteriostatyczna do fiolek wielokrotnego pobierania; woda sterylna do jednorazowego użycia.

Jako separatora dziesiętnego można użyć przecinka lub kropki.

Wynikowe stężenie

5000 mcg / mL

5 mg na mL

Na jednostkę strzykawki
50 mcg
Pełna strzykawka dostarcza
5000 mcg
Fiolka zawiera
200 jednostek łącznie

Obliczanie wstecz od wartości docelowej

Jeśli znana jest pożądana ilość na jednostkę strzykawki, kalkulator wskaże, ile rozpuszczalnika należy dodać.

mcg

Należy dodać tyle rozpuszczalnika

0,4 mL

Uwagi dotyczące postępowania

Jakiego rozpuszczalnika należy użyć do rekonstytucji liofilizowanego peptydu?

Do fiolek wielokrotnego pobierania zwykle stosuje się wodę bakteriostatyczną, ponieważ alkohol benzylowy hamuje wzrost drobnoustrojów między kolejnymi pobraniami. Woda sterylna jest odpowiednia do preparatów jednorazowego użytku. Peptydy trudno rozpuszczalne w roztworach wodnych mogą najpierw wymagać niewielkiej objętości rozcieńczonego kwasu octowego lub innego współrozpuszczalnika, dodanego przed zasadniczą częścią rozpuszczalnika.

Jak należy dodawać rozpuszczalnik do fiolki?

Strumień należy kierować po wewnętrznej ściance fiolki, a nie bezpośrednio na liofilizat, i pozwolić materiałowi rozpuścić się bez wstrząsania. W razie potrzeby można delikatnie zakołysać fiolką. Energiczne wstrząsanie powoduje naprężenia ścinające i pienienie, które mogą denaturować peptyd w roztworze.

Jak długo zrekonstytuowany peptyd pozostaje przydatny do użycia?

Po rozpuszczeniu roztwór należy przechowywać w temperaturze 2–8 °C, chroniąc go przed światłem, i wykorzystać w zaplanowanym okresie badania, zamiast przechowywać go bezterminowo. Stabilność roztworu jest znacznie krótsza niż stabilność szczelnie zamkniętego liofilizowanego proszku, który w temperaturze −20 °C zachowuje trwałość przez długi czas.