Słownik
Peptyd indukujący sen delta (DSIP)
DSIP to nonapeptyd (WAGGDASGE) wyizolowany w 1977 roku z krwi żylnej mózgu królików. Sekwencja, problem niezidentyfikowanego receptora i kontekst badań.
Peptyd indukujący sen delta (DSIP) to nonapeptyd o sekwencji Trp-Ala-Gly-Gly-Asp-Ala-Ser-Gly-Glu (WAGGDASGE) i masie cząsteczkowej około 848 Da. Wyizolowali go Schoenenberger i Monnier w 1977 roku z mózgowej krwi żylnej królików wprowadzonych w sen wywołany elektrycznie; nazwę zawdzięcza wzrostowi aktywności fal delta w EEG, opisywanemu po przeniesieniu tej frakcji do zwierząt biorców.
Dlaczego DSIP to nietypowe hasło
Blisko pięćdziesiąt lat później dla DSIP nie sklonowano ani nie potwierdzono żadnego receptora i nie zidentyfikowano genu kodującego prekursor DSIP — niewygodny fakt dla cząsteczki o nazwie sugerującej mechanizm. Opisywana aktywność jest szeroka i niespójna między badaniami: opisano efekty w EEG, interakcje z uwalnianiem ACTH i somatostatyny oraz wskaźniki antyoksydacyjne, głównie w małych badaniach na gryzoniach i kilku niewielkich seriach u ludzi z lat 80.
Jest też krótkotrwały i bardzo podatny na proteolizę, a jego reszty kwasowe sprawiają, że pH roztworu jest realną zmienną przy postępowaniu z nim. W katalogach umieszcza się go wśród materiałów nootropowych i z kategorii snu; należy go opisywać jako historycznie ważny, lecz mechanistycznie niewyjaśniony peptyd badawczy, a nie jako środek nasenny.
Powiązane terminy i materiały
somatostatyna · okres półtrwania · peptyd liniowy. Materiały referencyjne: DSIP, peptydy snu i stresu. Dalsza lektura: czym jest DSIP oraz DSIP a melatonina.