Słownik
Somatostatyna
Somatostatyna to hamulec osi hormonu wzrostu, działający na pięć podtypów SSTR. Jej dwie formy, 3-minutowy okres półtrwania i znaczenie badawcze.
Somatostatyna, nazywana też czynnikiem hamującym uwalnianie somatotropiny (SRIF), jest hamującym odpowiednikiem GHRH w osi hormonu wzrostu. Występuje w dwóch bioaktywnych formach odcinanych od wspólnego prekursora — somatostatyna-14 i wydłużona na N-końcu somatostatyna-28 — a obie zawierają mostek disiarczkowy usztywniający aktywną pętlę.
Gdzie działa
Somatostatyna jest wytwarzana w jądrze okołokomorowym podwzgórza, w komórkach delta wysp trzustkowych oraz w całym przewodzie pokarmowym. Sygnalizuje przez pięć receptorów GPCR klasy A, od SSTR1 do SSTR5, sprzężonych z białkiem Gi, hamując cyklazę adenylanową. Opisywane działania są zasadniczo hamujące: supresja uwalniania hormonu wzrostu i TSH z przysadki, wydzielania insuliny i glukagonu oraz zewnątrzwydzielniczej aktywności przewodu pokarmowego. Natywna somatostatyna ma okres półtrwania w osoczu wynoszący około trzech minut, dlatego analogi kliniczne, takie jak oktreotyd i lanreotyd, opracowano jako oporne na proteazy pochodne cykliczne.
Dlaczego to ważne
Napięcie somatostatynowe to hamulec zwrotny wyznaczający pułap w badaniach nad sekretagogami. Uwalnianie hormonu wzrostu wywołane przez GHRP lub analog GHRH zależy od tego, w którą fazę rytmu somatostatyny trafi bodziec, co jest częstym źródłem zmienności między badaniami.
Powiązane terminy
IGF-1. Zob. rodzinę badawczą somatostatyny oraz centrum tematyczne przysadki i podwzgórza.