Słownik
IGF-1
IGF-1 to 70-resztowy, głównie wątrobowy mediator działania hormonu wzrostu. Jego receptor, białka wiążące i powody istnienia analogów LR3 i DES.
IGF-1 (insulinopodobny czynnik wzrostu 1, dawniej somatomedyna C) to 70-aminokwasowy polipeptyd jednołańcuchowy z trzema mostkami disiarczkowymi, strukturalnie homologiczny do proinsuliny. Wytwarzany jest głównie w wątrobie w odpowiedzi na hormon wzrostu, a także lokalnie w mięśniach, kościach i innych tkankach; przenosi większość anabolicznej sygnalizacji zależnej od hormonu wzrostu.
Receptor i regulacja
IGF-1 wiąże się z receptorem IGF-1, receptorem o aktywności kinazy tyrozynowej, strukturalnie spokrewnionym z receptorem insuliny, aktywując szlaki PI3K/Akt i MAPK. W przeciwieństwie do większości hormonów peptydowych krąży niemal wyłącznie w postaci związanej — ponad 95% tworzy kompleksy z białkami wiążącymi IGF, głównie IGFBP-3 wraz z podjednostką kwasolabilną — co wydłuża jego okres półtrwania w krążeniu z minut do godzin i kontroluje ilość dostępną dla tkanek.
Dlaczego istnieją analogi
Właśnie tym wiązaniem manipulują analogi badawcze. IGF-1 LR3 ma 13-resztowe przedłużenie N-końcowe i podstawienie Arg3, które silnie zmniejszają powinowactwo do IGFBP; IGF-1 DES(1-3) osiąga ten sam cel inną drogą, przez usunięcie trzech pierwszych reszt.
Powiązane terminy
sekretagog hormonu wzrostu · somatostatyna. Przeglądaj peptydy IGF i mięśniowe lub porównanie IGF-1 LR3 vs IGF-1 DES.