Słownik
Białko wiążące IGF
IGFBP wiążą ponad 95% krążącego IGF-1, kontrolując jego okres półtrwania i dostępność tkankową. Sześciu członków rodziny i dlaczego analogi ich unikają.
Białka wiążące IGF (IGFBP) to rodzina sześciu białek nośnikowych o wysokim powinowactwie, od IGFBP-1 do IGFBP-6, które wiążą IGF-1 i IGF-2 w krążeniu i w tkankach. Ich powinowactwo do IGF-1 dorównuje powinowactwu samego receptora IGF-1 lub je przewyższa, dlatego działają jako kompetycyjny rezerwuar, a nie bierny system transportowy.
Jaka jest ich funkcja
Ponad 95% krążącego IGF-1 przemieszcza się w formie związanej, w większości w potrójnym kompleksie IGF-1, IGFBP-3 i podjednostki kwasolabilnej. Kompleks ten jest zbyt duży, by przeniknąć przez śródbłonek naczyń włosowatych, więc wydłuża okres półtrwania w krążeniu z kilku minut do kilku godzin, a jednocześnie ogranicza ilość peptydu docierającego do receptorów. Proteazy rozcinające IGFBP-3 uwalniają lokalnie wolny IGF-1 — jest to etap regulowany, a nie wyciek. Dla kilku IGFBP opisano również działania niezależne od IGF, w tym wpływ na migrację komórek i apoptozę.
Dlaczego to ważne
IGFBP tłumaczą konstrukcję analogów badawczych. IGF-1 LR3 i IGF-1 DES(1-3) istnieją właśnie po to, by zmniejszyć powinowactwo do IGFBP, pozostawiając w układzie badawczym więcej niezwiązanego peptydu. Oznacza to również, że oznaczenia całkowitego IGF-1 i wolnego IGF-1 odpowiadają na różne pytania.
Powiązane terminy
sekretagog hormonu wzrostu · ELISA. Zob. rodzinę badawczą IGF-II oraz peptydy IGF i mięśniowe.