Spermidyna

Jest to naturalnie występująca poliamina obecna we wszystkich żywych komórkach i w wielu produktach spożywczych, zwłaszcza w kiełkach pszenicy, natto, dojrzewających serach i roślinach strączkowych. Pod względem chemicznym jest małą triaminą, C7H19N3, wytwarzaną z putrescyny i stanowiącą prekursor sperminy w szlaku poliamin.

Doniesiono, że jej suplementacja indukuje autofagię i wydłuża życie drożdży, nicieni i muszek, a efekty te zanikają po usunięciu genów autofagii. Poziom poliamin w tkankach spada również z wiekiem u kilku gatunków, co czyni ją naturalnym kandydatem w badaniach nad starzeniem.

Jest to rzadka modyfikacja potranslacyjna, w której grupa aminobutylowa spermidyny zostaje przeniesiona na lizynę eIF5A, a następnie hydroksylowana z utworzeniem hipuzyny. eIF5A jest jedynym znanym białkiem, które ją zawiera, a spermidyna jest jedynym możliwym donorem, co bezpośrednio wiąże translację niektórych motywów z dostępnością poliamin.

Tak. Każda partia jest badana pod kątem tożsamości i zawartości, a certyfikat analizy zgodny z numerem partii na butelce jest dostępny na życzenie. Ponieważ poliaminy są higroskopijne, miarodajną kontrolą produktu w kapsułkach jest oznaczenie zawartości, a nie wygląd.

Należy je przechowywać w temperaturze pokojowej lub niższej, w szczelnie zamkniętej oryginalnej butelce z pochłaniaczem wilgoci, z dala od światła i wilgoci. Nie należy przesypywać kapsułek do nieszczelnych pojemników, a kapsułki, które zmiękły, odbarwiły się lub skleiły, należy wyrzucić.

Działają na różne szlaki. NMN zasila szlak odzysku NAD+, fisetyna jest badana jako flawonoid senolityczny, a spermidyna głównie jako induktor autofagii i substrat eIF5A. Badacze długowieczności często prowadzą je w oddzielnych ramionach, aby rozróżnić te mechanizmy.