GHRP

GHRP (peptydy uwalniające hormon wzrostu) to krótkie peptydy syntetyczne, które stymulują uwalnianie hormonu wzrostu z przysadki, działając na receptor greliny GHS-R1a — a nie na receptor GHRH. Powstały wcześniej niż odkryto samą grelinę: GHRP-6 opracowano na bazie chemii peptydów opioidowych w latach 70. i 80. XX wieku, a endogenny ligand receptora, na który działał, zidentyfikowano dopiero w 1999 roku.

Czym różnią się przedstawiciele grupy

Główną zmienną różnicującą jest selektywność. GHRP-6 to heksapeptyd, dla którego opisywano wyraźną stymulację apetytu poprzez sygnalizację receptora greliny. GHRP-2 silniej uwalnia GH przy słabszym wpływie na apetyt, ale z opisywanym pewnym wzrostem kortyzolu i prolaktyny. Ipamorelin to pentapeptyd wyselekcjonowany pod kątem selektywności, z minimalną opisywaną odpowiedzią kortyzolu i prolaktyny. Hexarelin jest w działaniu ostrym najsilniejszy w grupie, ale w opublikowanych pracach wykazuje najszybszą desensytyzację receptora.

Dlaczego to ważne

Wszystkie cztery są sekretagogami hormonu wzrostu, ale nie są wymiennymi komparatorami. O tym, który jest właściwy dla danego pytania badawczego, zwykle decyduje profil selektywności, a nie sama siła działania.

Powiązane terminy

GHRH. Przeglądaj GHRP i sekretagogi lub porównanie Ipamorelin vs GHRP-2.