Okres półtrwania

Okres półtrwania (t½) to czas potrzebny, aby stężenie spadło do połowy wartości początkowej. Przy eliminacji pierwszego rzędu frakcja usuwana w jednostce czasu jest stała, więc po pięciu okresach półtrwania związek jest usunięty w około 97% niezależnie od ilości początkowej. Podawane wartości to zwykle końcowe okresy półtrwania, wyznaczane z końcowego, log-liniowego nachylenia krzywej stężenia; są one właściwością danego gatunku i drogi podania, a nie samej cząsteczki.

Dlaczego okres półtrwania ma znaczenie w badaniach peptydów

Peptydy obejmują wyjątkowo szeroki zakres wartości. Natywny GLP-1 jest degradowany przez DPP-4 w ciągu około dwóch minut; zatwierdzony lek semaglutide, zaprojektowany z łańcuchem kwasu tłuszczowego wiążącym albuminę, ma u ludzi okres półtrwania opisywany jako bliski jednemu tygodniowi. To mniej więcej pięciotysięczna różnica uzyskana dzięki modyfikacji strukturalnej i właśnie dlatego w ogóle istnieją strategie takie jak DAC i PEGylacja.

Warto unikać dwóch pomyłek. Po pierwsze, okres półtrwania w osoczu opisuje usuwanie z krążenia, a nie stabilność zrekonstytuowanej fiolki w lodówce, którą determinują hydroliza i utlenianie. Po drugie, długi okres półtrwania nie oznacza długiego czasu mierzalnego efektu, ponieważ obsadzenie receptora i dalsza sygnalizacja mają własne skale czasowe. Tło zawiera przewodnik o stabilności i okresie półtrwania.

Powiązane terminy

biodostępność · kolekcja peptydów GLP-1