Biotine (vitamine B7)

Biotine, ook vitamine B7 of vitamine H genoemd, is een bicyclische verbinding die bestaat uit een ureïdoring gefuseerd met een tetrahydrothiofeenring die een valeriaanzuurzijketen draagt. De carboxylgroep van die zijketen is het aanhechtingspunt waarmee biotine covalent aan lysineresiduen van carboxylase-enzymen wordt gekoppeld; zo ontstaat de biocytinebinding waardoor de vitamine als mobiele carboxyldrager functioneert.

In het metabolisme van zoogdieren dient biotine als prosthetische groep voor vijf carboxylasen: acetyl-CoA-carboxylase 1 en 2 bij de vetzuursynthese en de regulatie van de oxidatie, pyruvaatcarboxylase bij de gluconeogenese, propionyl-CoA-carboxylase bij het katabolisme van oneven vetzuren en aminozuren, en methylcrotonyl-CoA-carboxylase bij de afbraak van leucine. Holocarboxylasesynthetase koppelt het en biotinidase recyclet het, een cyclus die in modellen voor erfelijke stofwisselingsziekten wordt bestudeerd.

Buiten het metabolisme is biotine een van de belangrijkste reagentia in de moleculaire biologie vanwege de buitengewoon sterke, niet-covalente binding aan avidine en streptavidine — een van de sterkste bekende interacties van dit type. Die eigenschap vormt de basis van biotinylatielabeling, affiniteitszuivering, ELISA-detectiesystemen en talloze assayopzetten. Geleverd als oplossing van 10 mg/mL in een flacon van 10 mL met een per lot gekoppeld COA.