Donosowy

Podanie donosowe polega na umieszczeniu roztworu na nabłonku oddechowym i węchowym jamy nosowej, gdzie cienka, gęsto unaczyniona błona śluzowa umożliwia wchłanianie bezpośrednio do krążenia ogólnego, bez wcześniejszego przejścia przez wątrobę. Całkowita powierzchnia wchłaniania u człowieka wynosi zaledwie około 150 cm², a klirens śluzowo-rzęskowy przesuwa osadzony płyn w kierunku gardła w ciągu mniej więcej piętnastu–dwudziestu minut, więc okno wchłaniania jest krótkie.

Dlaczego droga donosowa ma znaczenie w badaniach peptydów

Badaczy przyciągają dwie jej cechy. Po pierwsze, uniknięcie efektu pierwszego przejścia podnosi biodostępność wielu peptydów powyżej wartości dla drogi doustnej, choć pozostaje ona wyraźnie niższa niż przy podaniu podskórnym i silnie zależy od formulacji. Po drugie, szlaki nerwu węchowego i trójdzielnego stanowią hipotetyczną drogę do ośrodkowego układu nerwowego z ominięciem bariery krew–mózg; badano to w pracach na zwierzętach i w niewielkich badaniach z udziałem ludzi dotyczących oxytocin, insuliny i rosyjskich peptydów regulacyjnych, a dowody pozostają przedmiotem aktywnej debaty, a nie rozstrzygnięcia.

Zmienną ograniczającą jest formulacja. Badawcze aerozole do nosa to roztwory wodne ze środkiem konserwującym i substancją regulującą toniczność, zwykle dostarczające 50 do 100 µL na jedno naciśnięcie, a ich stabilność po zmieszaniu zależy od doboru substancji pomocniczych. Zob. nasze formy aerozoli do nosa, ofertę Semax w aerozolu do nosa oraz przewodnik po formulacji aerozoli do nosa.

Powiązane terminy

hydrofilowy · zestaw do rekonstytucji aerozolu do nosa