Potrójny agonista

Potrójny agonista to jeden peptyd zaprojektowany do aktywacji trzech receptorów. W badaniach peptydów metabolicznych kombinacją jest niemal zawsze GIP, GLP-1 i receptor glukagonu, zbudowane na rusztowaniu z rodziny proglukagonu i ustabilizowane podstawieniami Aib oraz łańcuchem kwasu tłuszczowego zapewniającym wiązanie z albuminą.

Dlaczego trzeci receptor

Ramiona inkretynowe zapewniają zależną od glukozy sygnalizację insulinową i wpływ na apetyt; ramię glukagonowe dodaje opisywany komponent wydatku energetycznego i wątrobowego utleniania lipidów, którego nie zapewnia żadna z inkretyn. Trudność inżynieryjna polega na tym, że aktywność na receptorze glukagonu zwiększa wątrobową produkcję glukozy, więc siła działania inkretynowego musi mieć na tyle dużą wagę, by to zrównoważyć. Problemem technicznym jest właściwe wyważenie tej równowagi, a nie samo dodanie trzeciego receptora.

Przykład referencyjny

Retatrutide to najlepiej zbadany potrójny agonista, z opublikowanymi danymi z badań u ludzi dla tego leku badanego obejmującymi fazę 2 i sięgającymi fazy 3. Wyniki te opisują kandydata klinicznego w ramach jego własnego protokołu, a nie materiał klasy badawczej o tej samej sekwencji.

Powiązane terminy

podwójny agonista · inkretyna. Porównaj w artykule Retatrutide a Tirzepatide lub przejrzyj peptydy GLP-1 i inkretynowe.