Agonista receptora GLP-1

Agonista receptora GLP-1 to cząsteczka, która wiąże i aktywuje receptor GLP-1, odtwarzając sygnalizację natywnego GLP-1, ale z zaprojektowaną opornością na rozkład enzymatyczny. Klasa ta istnieje, ponieważ natywny hormon utrzymuje się w osoczu około dwóch minut.

Dwie rodziny strukturalne

Analogi ludzkiego GLP-1 — liraglutide i semaglutide — zachowują ludzki szkielet i dodają zabezpieczenia: podstawienie Aib w pozycji 8 blokujące DPP-4 oraz łańcuch kwasu tłuszczowego przyłączony przez łącznik w pozycji 26, który zapewnia odwracalne wiązanie z albuminą. Agoniści oparci na eksendynie idą inną drogą, wykorzystując sekwencję eksendyny-4 z jadu helodermy arizońskiej, naturalnie oporną na DPP-4 dzięki glicynie w pozycji 2.

Jak różnią się w praktyce

Przy wyborze wzorca referencyjnego liczą się: siła działania na receptor, okres półtrwania w osoczu oraz to, czy cząsteczka angażuje inne receptory. Acylacja liraglutide zapewnia czas działania rzędu doby; dikwas C18 w semaglutide wraz z dodatkowym podstawieniem wydłuża go do tygodnia. Cząsteczki wieloreceptorowe, takie jak podwójni i potrójni agoniści, zachowują ramię GLP-1, ale nie są klasyfikowane po prostu jako agoniści receptora GLP-1.

Powiązane terminy

inkretyna. Przeglądaj GLP-1 i peptydy inkretynowe lub porównanie Semaglutide i Liraglutide w tym zestawieniu badawczym.