Kisspeptin-10

Kisspeptin-10 to dziesięć C-końcowych reszt kisspeptyny-54, pełnej długości produktu genu KISS1. Zachowuje zasadniczo całą aktywność wobec KISS1R, co czyni go praktycznym związkiem narzędziowym, choć jest szybciej eliminowany niż dłuższy peptyd macierzysty — różnica ta jest często celowo wykorzystywana przez badaczy.

Na KISS1R, wcześniej skatalogowany jako receptor sierocy GPR54. Jest to receptor GPCR klasy A sprzężony z białkiem Gq/11, gęsto eksprymowany na neuronach GnRH, co w badanych modelach umiejscawia sygnalizację kisspeptyny bezpośrednio powyżej osi podwzgórze–przysadka–gonady.

Tak. Każda partia jest analizowana metodą HPLC w odwróconym układzie faz, wykazującą czystość ≥99%, a tożsamość jest potwierdzana spektrometrią mas; certyfikat analizy zgodny z numerem partii jest dostępny na żądanie. Numer partii na fiolce odpowiada certyfikatowi COA, dzięki czemu pomiary można powiązać z konkretną analizą.

Kisspeptin-10 działa o jeden poziom wyżej w osi. Stymuluje same neurony GnRH, podczas gdy gonadorelina jest GnRH, a triptorelina analogiem GnRH — obie działają bezpośrednio na przysadkowe receptory GnRH. Ta hierarchia jest powodem, dla którego wszystkie trzy związki są często porównywane w ramach jednego schematu badania.

Kisspeptin-10 jest dostępny w fiolkach z liofilizowanym proszkiem 5 mg i 10 mg. Zamknięte fiolki należy przechowywać w temperaturze −20 °C, w suchym miejscu i chronione przed światłem. Po rekonstytucji roztwór należy przechowywać w temperaturze 2–8 °C do krótkotrwałego użytku lub podzielić na porcje i zamrozić, unikając wielokrotnych cykli zamrażania i rozmrażania.

Gen KISS1 otrzymał nazwę ze względu na swoją rolę w biologii nowotworów, zanim dzięki genetyce człowieka poznano rozrodczą funkcję jego receptora. Obie role są rzeczywiste; ta sama para peptyd–receptor uczestniczy w odrębnych kontekstach tkankowych, a w obu obszarach literatury Kisspeptin-10 jest stosowany jako agonista referencyjny.