GDF-8 / propeptyd miostatyny

Miostatyna jest syntetyzowana jako prekursor, który ulega rozszczepieniu na dojrzały C-końcowy dimer i N-końcową prodomenę, czyli propeptyd. Propeptyd ten nie odłącza się po prostu; pozostaje związany z dojrzałym czynnikiem wzrostu i utrzymuje go w utajonym, nieaktywnym wobec receptora kompleksie, dopóki nie zostanie uwolniony przez proteazy BMP-1/tolloid. Podanie samego propeptydu jest więc najbardziej fizjologicznym sposobem hamowania sygnalizacji miostatyny w układzie modelowym, dlatego stosuje się go jako związek porównawczy wobec projektowanych pułapek, takich jak ACE-031, oraz wobec folistatyny.

Sygnalizacja w przerywanej przez niego osi jest dobrze poznana. Dojrzały ligand to homodimer połączony mostkami disiarczkowymi, złożony z podjednostek o długości 109 reszt, który wiąże receptory typu II ActRIIB i ActRIIA, rekrutuje receptory typu I ALK4 i ALK5 i przekazuje sygnał poprzez fosforylację Smad2/3. Ponieważ propeptyd działa na ligand, a nie na receptor, nie wpływa na inne ligandy ActRIIB — i ta różnica selektywności czyni go przydatnym ramieniem równoległym obok ACE-031, który przechwytuje znacznie szerszy zestaw ligandów. Dostarczany jest jako 1 mg liofilizowanego białka rekombinowanego oczyszczonego do co najmniej 95% wg SDS-PAGE i HPLC; rekonstytuuje się go delikatnie w wodzie sterylnej lub bakteriostatycznej, z dodatkiem białka nośnikowego do rozcieńczonych roztworów, i porcjuje przed zamrożeniem zamiast wielokrotnie rozmrażać.