Bezpłatna wysyłka od 250 € — nadanie w następnym dniu roboczym, śledzenie w całej UE, COA zgodny z partią.

pl

Molecule guides

Peptydy i przeciwciała w badaniach nad nowotworami: przewodnik po katalogu badawczym

Które rodziny peptydów, antysurowice i zestawy do oznaczeń wykorzystują laboratoria onkologiczne — punkty kontrolne, angiogeneza, markery nowotworowe i substraty proteaz w jednym zestawieniu.

3 min czytaniaWritten for laboratory purchasers and researchers

Peptydy do badań nad nowotworami i przeciwciała w tym katalogu pełnią cztery odrębne funkcje eksperymentalne: działają jako ligandy punktów kontrolnych i receptorów w testach immunoonkologicznych, jako modulatory angiogenezy, jako wzorce markerów nowotworowych do ilościowych oznaczeń immunologicznych oraz jako substraty proteaz w badaniach inwazji. Nasza strona tematyczna dotycząca nowotworów gromadzi wzorce peptydowe, antysurowice, znakowane znaczniki i zestawy zamawiane przez laboratoria do tych prac, pogrupowane według cząsteczki macierzystej. Niniejszy przewodnik wyjaśnia, które rodziny należą do tematu, do czego każda z nich jest zamawiana i który format odczynnika pasuje do którego pytania.

Co obejmuje temat nowotworów

O włączeniu decyduje zastosowanie badawcze, a nie jakiekolwiek twierdzenie dotyczące cząsteczki. Rodzina pojawia się w temacie nowotworów, gdy jej macierzyste białko lub peptyd jest ugruntowanym celem, markerem lub narzędziem w literaturze onkologicznej — białka punktów kontrolnych, regulatory angiogenezy, hormony jelitowe z udokumentowanymi receptorami mitogennymi na liniach nowotworowych, proteazy związane z degradacją macierzy oraz wydzielane markery stosowane do określania stadium lub śledzenia choroby w modelach. Wiele rodzin jest wspólnych z innymi tematami: somatostatyna pojawia się w pracach nad neuropeptydami, adiponektyna w badaniach nad otyłością. Nic w tej sekcji nie jest produktem terapeutycznym; każdy produkt jest dostarczany wyłącznie do badań in vitro oraz zatwierdzonych badań na zwierzętach.

Odczynniki punktów kontrolnych układu odpornościowego i immunoonkologii

Biologia punktów kontrolnych generuje dużą część obecnych zamówień. Odpowiednie rodziny obejmują peptydy blokujące, fragmenty domen zewnątrzkomórkowych oraz antysurowice służące do wykrywania ekspresji w tkance nowotworowej:

  • PD-1 i PD-L1 — fragmenty peptydowe obejmujące powierzchnię oddziaływania, stosowane w testach kompetycyjnych, badaniach wiązania i jako immunogeny; antysurowice do immunohistochemicznej oceny skrawków nowotworów.
  • CTLA-4 — druga klasyczna oś punktów kontrolnych, zamawiana jako wzorce peptydowe i przeciwciała do prac nad kostymulacją limfocytów T.
  • Rodziny TNF i interleukin — peptydy i fragmenty cytokin do badań mikrośrodowiska guza oraz jako kalibratory paneli multipleksowych.
  • Chemokiny CXCL i CCL oraz SDF-1 (CXCL12) — testy chemotaksji i zasiedlania przerzutowego; oś SDF-1/CXCR4 jest jedną z najlepiej zbadanych w rozsiewie nowotworów.

Angiogeneza i peptydy antyangiogenne

Literatura dotycząca angiogenezy jest wyjątkowo bogata w peptydy, ponieważ kilka endogennych inhibitorów to proteolityczne fragmenty większych białek macierzy:

  • Endostatyna — C-końcowy fragment kolagenu XVIII, archetypowy endogenny inhibitor angiogenezy w testach migracji komórek śródbłonka i tworzenia struktur rurkowych.
  • Anginex — zaprojektowany peptyd o strukturze beta-kartki, celujący w galektynę-1 na aktywowanym śródbłonku; narzędzie syntetyczne, a nie naturalny fragment.
  • Wazohibina i PEDF — negatywne regulatory pochodzenia śródbłonkowego, zamawiane jako wzorce i do wykrywania za pomocą przeciwciał.
  • Trombospondyna — peptydy powtórzeń typu 1 TSP-1 (w tym linia ABT-510) są standardowymi kontrolami pozytywnymi w przesiewach antyangiogennych.
  • Angiopoetyna — odczynniki szlaku Ang-1/Ang-2 i Tie2 do badań stabilności naczyń, w dużej mierze pokrywające się z tematem sercowo-naczyniowym.

Markery nowotworowe, rodziny czynników wzrostu i inwazji

Pozostałe rodziny dzielą się na markery oznaczane w próbkach i narzędzia mechanistyczne:

  • Chromogranina A — standardowy marker wydzielniczy guzów neuroendokrynnych i jeden z najczęściej zamawianych celów zestawów do oznaczeń w tym temacie.
  • Gastryna i CCK — sygnalizacja przez receptor CCK-B/gastrynowy na liniach nowotworów przewodu pokarmowego; zamawiane jako peptydy pełnej długości i jako analogi selektywne receptorowo.
  • Bombezyna i peptyd uwalniający gastrynę — historycznie ważne autokrynne pętle wzrostowe w modelach drobnokomórkowego raka płuca, nadal wykorzystywane w opracowywaniu sond ukierunkowanych na GRPR.
  • Somatostatyna — farmakologia podtypów SSTR leży u podstaw zarówno obrazowania guzów neuroendokrynnych, jak i obszernego zbioru prac komórkowych nad działaniem antyproliferacyjnym.
  • Surwiwina i peptydy rodziny Bcl — narzędzia regulacji apoptozy, w tym peptydy domeny BH3 stosowane do badania gotowości mitochondrialnej (priming).
  • uPAR, katepsyny i autotaksyna — grupa inwazji i przebudowy macierzy; substraty katepsyn zamawia się zwykle jako fluorogenne peptydy znakowane.
  • Osteopontyna i glipikan — rodziny adhezyjne i koreceptorowe o ugruntowanej roli markerowej, glipikan-3 szczególnie w modelach raka wątrobowokomórkowego.
  • TGF-β — zależny od kontekstu supresor i promotor nowotworów; wzorce peptydowe i antysurowice wspierają oba kierunki tej literatury.

Jakie formaty obejmuje temat nowotworów

W tych rodzinach powtarzają się cztery typy produktów. Podstawowym narzędziem są syntetyczne wzorce peptydowe: peptydy blokujące, ligandy receptorów i immunogeny, zwykle o czystości HPLC ≥95% w napełnieniach od mikrogramów do miligramów. Peptydy znakowane mają tu większe znaczenie niż w większości tematów, ponieważ testy proteaz opierają się na fluorogennych substratach z parą FRET, a ligandy biotynylowane napędzają prace typu pull-down. Poliklonalne antysurowice służą do immunohistochemii skrawków nowotworów i detekcji metodą Western blot. Zestawy ELISA i EIA oznaczają ilościowo wydzielane markery, takie jak chromogranina A czy endostatyna, w osoczu i podłożu kondycjonowanym. W wychwytywaniu (pull-down) i immunoprecypitacji wykorzystuje się dodatkowo kulki magnetyczne, a w projektach mapowania epitopów — biblioteki peptydowe; nakładające się skany wzdłuż antygenu nowotworowego to rutynowe zamówienie.

Jak laboratoria dokonują wyboru w obrębie rodziny

Dominują trzy decyzje. Po pierwsze: fragment czy pełna długość. Prace nad punktami kontrolnymi niemal zawsze wykorzystują fragmenty powierzchni oddziaływania, a nie całą ektodomenę, a peptyd blokujący jest walidowany pod kątem absorbowania przeciwciała, a nie farmakologii receptorowej. Po drugie: gatunek. Modele ksenograftów i modele syngeniczne u myszy wymagają odczynników o sekwencji mysiej, a reaktywności krzyżowej antysurowicy uzyskanej przeciw sekwencji ludzkiej nie można zakładać — każdy produkt podaje swoją reaktywność gatunkową. Po trzecie: zgodność z testem. Substrat fluorogenny jest zdefiniowany przez parę znaczników i chemię wygaszania w równym stopniu co przez sekwencję, dlatego przed zamówieniem należy porównać profil wzbudzenia i emisji z możliwościami czytnika płytek.

Uwagi dotyczące obsługi w tym temacie

Większość peptydów z tematu nowotworów to małe, liofilizowane cząsteczki, stabilne przez lata w zamkniętych fiolkach w temperaturze −20 °C. Dwie przestrogi mają tu większe znaczenie niż zwykle. Sekwencje hydrofobowe — kilka peptydów BH3 i pochodnych trombospondyny — słabo się rozpuszczają w buforze wodnym i mogą wymagać organicznego współrozpuszczalnika; zob. rozpuszczalność peptydów. Ponadto substraty fluorogenne są wrażliwe na światło: należy je porcjować przy ograniczonym oświetleniu i przechowywać w fiolkach z ciemnego szkła. Ogólne zasady opisano w przewodniku po przechowywaniu, przewodniku po porcjowaniu oraz — w zakresie weryfikacji zawartości — w przewodniku po COA.

Co dalej

Warto przejrzeć pełny temat nowotworów lub zacząć od centrum katalogu badawczego. Pokrewne przewodniki obejmują sekcję sercowo-naczyniową, która dzieli rodziny związane z angiogenezą, oraz przewodnik po typie „zestawy do oznaczeń”, jeśli pytanie dotyczy oznaczania ilościowego markerów, a nie mechanizmu.

Pytania

Czy którykolwiek z tych peptydów jest terapią przeciwnowotworową?

Nie. Wszystko w tej sekcji to odczynniki laboratoryjne dostarczane do testów in vitro i zatwierdzonych badań na zwierzętach. Kilka rodzin — endostatyna, fragmenty trombospondyny, analogi somatostatyny — ma historię badań klinicznych, ale materiał w tym katalogu nie jest wytwarzany zgodnie ze standardami farmaceutycznymi.

Czym jest peptyd blokujący i kiedy jest potrzebny?

Peptyd blokujący to sekwencja immunogenu, przeciwko któremu uzyskano antysurowicę. Wstępna inkubacja przeciwciała z nadmiarem peptydu blokującego powinna znieść swoiste wybarwienie, co stanowi standardową kontrolę swoistości w immunohistochemii i metodzie Western blot. Jest to odczynnik kontrolny, a nie narzędzie farmakologiczne — zob. hasło słownikowe dotyczące peptydów blokujących.

Czy do badania ksenograftu zamówić odczynniki o sekwencji ludzkiej czy mysiej?

Zależy to od tego, co jest mierzone. Odczynniki o sekwencji ludzkiej wykrywają wszczepiony guz; odczynniki o sekwencji mysiej wykrywają zrąb, unaczynienie i naciek immunologiczny gospodarza. Odczyty angiogenezy i nacieku immunologicznego w ksenografcie pochodzą od gospodarza, więc właściwym wyborem są tam zwykle odczynniki mysie, mimo że guz jest ludzki.

Dlaczego substraty proteaz są dostarczane jako peptydy znakowane?

Ponieważ aktywność odczytuje się jako zmianę fluorescencji. Substrat fluorogenny zawiera fluorofor i wygaszacz po obu stronach miejsca cięcia; cięcie je rozdziela i sygnał rośnie. Z tego powodu para znaczników jest równie ważna jak sekwencja — długości fali wzbudzenia i emisji należy dopasować do aparatu. Chemię znakowania omawia przewodnik po peptydach znakowanych.

Które markery z tematu nowotworów najlepiej oznaczać zestawem, a nie przeciwciałem?

Markery wydzielane w osoczu, surowicy lub podłożu kondycjonowanym — chromogranina A, endostatyna, osteopontyna, kilka chemokin. Zestaw ELISA lub EIA zawiera dopasowaną parę przeciwciał, wzorce i zwalidowany zakres, co jest szybsze i bardziej powtarzalne niż składanie komponentów samodzielnie. Same przeciwciała należy stosować do lokalizacji tkankowej i blottingu.

Jak stabilne w roztworze są peptydy BH3 i inne peptydy hydrofobowe?

Mniej stabilne niż typowe peptydy hydrofilowe i trudniejsze do rozpuszczenia. Wiele z nich wymaga DMSO lub innego organicznego współrozpuszczalnika, a następnie rozcieńczenia w buforze wodnym, i może agregować podczas stania. Należy przygotowywać je na świeżo, o ile test na to pozwala, porcjować objętości jednorazowe i potwierdzać stężenie zamiast zakładać pełny odzysk po filtracji.