Peptyd blokujący

Peptyd blokujący (zwany też peptydem kompetycyjnym lub neutralizującym) to wolny peptyd syntetyczny odpowiadający sekwencji immunogenu użytego do wytworzenia danego przeciwciała. Dostarcza się go wraz z przeciwciałem w jednym celu: aby wykazać, że obserwowany sygnał pochodzi od zamierzonego epitopu.

Jak działa ta kontrola

Przeciwciało preinkubuje się z molowym nadmiarem peptydu — zwykle od kilkukrotnego do stukrotnego, optymalizowanym empirycznie — przed nałożeniem na blot, płytkę lub skrawek. Jeśli sygnał jest swoisty dla epitopu, powinien zniknąć lub wyraźnie osłabnąć; prążki, które się utrzymują, są niespecyficzne lub odzwierciedlają odrębny epitop reagujący krzyżowo. Warunki z blokowaniem i bez niego należy prowadzić równolegle na tej samej próbce, a warto też uwzględnić wariant z samym peptydem, aby potwierdzić, że sam peptyd nie daje sygnału.

Ograniczenia należy przedstawić jasno: ta kontrola dowodzi zależności od epitopu, a nie tego, że wybarwione białko jest tym białkiem, które zakładamy. Niespokrewnione białko o tym samym krótkim epitopie liniowym zachowałoby się identycznie. Silniejszą kontrolą swoistości pozostaje genetyczny knockout lub knockdown; blokowanie peptydem jest kontrolą praktyczną.

Powiązane terminy i materiały

poliklonalne a monoklonalne · oczyszczone IgG · ELISA · sekwencja natywna. Materiały referencyjne: przeciwciała, biblioteki peptydów. Dalsza lektura: przeciwciała w badaniach peptydów.