Słownik
Przeciwciało (poliklonalne a monoklonalne)
Przeciwciała poliklonalne rozpoznają wiele epitopów i różnią się między partiami; monoklonalne rozpoznają jeden i są odnawialne. Jak wybrać do detekcji peptydu.
Przeciwciało to immunoglobulina wiążąca określoną cechę molekularną — epitop. Podział na przeciwciała poliklonalne i monoklonalne opisuje sposób wytworzenia odczynnika i decyduje o niemal każdym praktycznym wyborze w pracy nad detekcją peptydów.
Kompromis
Przeciwciała poliklonalne to heterogenna populacja pozyskiwana od immunizowanego gospodarza, zwykle królika, kozy lub owcy, po immunizacji immunogenem. Ponieważ odpowiada wiele linii limfocytów B, pula rozpoznaje jednocześnie kilka epitopów. Daje to wysoką awidność, tolerancję na częściową denaturację lub modyfikację oraz silny sygnał — kosztem zmienności między partiami i ograniczonej podaży związanej z jednym upustem krwi od jednego zwierzęcia.
Przeciwciała monoklonalne pochodzą z pojedynczego klonu limfocytu B unieśmiertelnionego jako hybrydoma (lub wytwarzanego rekombinacyjnie ze sklonowanych sekwencji), więc każda cząsteczka jest identyczna i wiąże jeden epitop. Są odnawialne i odtwarzalne bez ograniczeń, lecz pojedyncza mutacja punktowa, zablokowane miejsce modyfikacji lub etap denaturujący w protokole może całkowicie znieść wiązanie.
Praktyczna zasada dla krótkich peptydów: poliklonalne do wychwytu i immunoprecypitacji, gdzie awidność pomaga; monoklonalne wszędzie tam, gdzie trzeba wykluczyć reaktywność krzyżową między bliskimi analogami. Pary do kanapkowego testu ELISA często łączą po jednym przeciwciele każdego typu.
Powiązane terminy i materiały
antysurowica · oczyszczone IgG · reaktywność gatunkowa · peptyd blokujący. Materiały referencyjne: katalog przeciwciał. Dalsza lektura: przeciwciała w badaniach peptydów.