Cykl zamrażania i rozmrażania

Cykl zamrażania i rozmrażania to jedno pełne przejście roztworu ze stanu zamrożonego do ciekłego i z powrotem. Badania stabilności podają tolerancję jako liczbę takich powtórzeń, ponieważ uszkodzenia kumulują się i zależą od liczby przejść fazowych, a nie od łącznego czasu przechowywania w stanie zamrożonym.

Dlaczego uszkodzenia wywołane zamrażaniem i rozmrażaniem mają znaczenie w badaniach peptydów

Podczas przemiany fazowej działają trzy mechanizmy. W miarę tworzenia się lodu substancje rozpuszczone są wypychane z sieci krystalicznej i gwałtownie zatężają się w kurczącej się frakcji ciekłej, przez co lokalne stężenia peptydu i soli znacznie przekraczają wartości nominalne. Składniki buforu mogą krystalizować w różnych momentach — wiadomo, że bufory fosforanu sodu zmieniają pH o ponad jednostkę podczas zamrażania — co wystawia peptyd na warunki, z którymi nigdy nie styka się w temperaturze pokojowej. Ponadto każda granica faz lód–woda stanowi powierzchnię, na której częściowo rozfałdowane łańcuchy nieodwracalnie się łączą.

Widocznym skutkiem jest zmętnienie, obecność cząstek lub spadek mierzonej aktywności; niewidocznym — powolna utrata nienaruszonej formy, którą ujawniłaby dopiero nowa analiza HPLC. Standardową ochroną jest podzielenie zrekonstytuowanego roztworu podstawowego na porcje jednorazowe przed pierwszym zamrożeniem, z użyciem sterylnych pustych fiolek. Szczegóły praktyczne zawierają przewodnik po przechowywaniu oraz przewodnik po porcjowaniu.

Powiązane terminy

stabilność · degradacja · łańcuch chłodniczy