GLP-1

GLP-1 (glukagonopodobny peptyd 1) to hormon inkretynowy uwalniany z jelitowych komórek L po przyjęciu pokarmu. Powstaje w wyniku tkankowo swoistej obróbki proglukagonu — tego samego prekursora, z którego w komórkach alfa trzustki powstaje glukagon — i krąży głównie w postaci aktywnych form GLP-1(7-36)amid i GLP-1(7-37).

Biologia według doniesień

GLP-1 wiąże się z receptorem GLP-1, receptorem sprzężonym z białkiem G klasy B, eksprymowanym na komórkach beta trzustki oraz w pniu mózgu, podwzgórzu, sercu i włóknach aferentnych nerwu błędnego. Pobudzenie receptora zwiększa wewnątrzkomórkowe stężenie cAMP; literatura opisuje w badaniach na zwierzętach i ludziach glukozozależne wydzielanie insuliny, hamowanie uwalniania glukagonu, spowolnienie opróżniania żołądka i zmniejszenie przyjmowania pokarmu. Natywny GLP-1 ma okres półtrwania w osoczu wynoszący około dwóch minut, ponieważ DPP-4 rozcina peptyd za drugą resztą, a resztę usuwa klirens nerkowy.

Dlaczego to ważne

Ten dwuminutowy okres półtrwania jest jedynym powodem istnienia zaprojektowanych analogów. Podstawienie Aib w pozycji 8 blokuje DPP-4, a acylacja kwasem tłuszczowym sprzyja wiązaniu z albuminą; łącznie wydłużają czas działania z minut do dni. Semaglutide i liraglutide to agoniści receptora GLP-1 zbudowani w ten sposób.

Powiązane terminy

inkretyna · GIP · receptor glukagonu · okres półtrwania. Przeglądaj GLP-1 i peptydy inkretynowe, rodzinę badawczą GLP-1 lub Semaglutide.