Receptor androgenowy

Receptor androgenowy (AR, gen AR w locus Xq12) to aktywowany ligandem czynnik transkrypcyjny z rodziny receptorów steroidowych. Ma kanoniczną architekturę czterodomenową: N-końcową domenę transaktywacyjną zawierającą polimorficzny odcinek poliglutaminowy, domenę wiążącą DNA z palcami cynkowymi, region zawiasowy z sygnałem lokalizacji jądrowej oraz C-końcową domenę wiążącą ligand.

Jak działa i dlaczego ma to znaczenie

AR bez ligandu przebywa w cytoplazmie związany z białkami opiekuńczymi szoku cieplnego. Związanie testosteronu lub dihydrotestosteronu powoduje uwolnienie białek opiekuńczych, interakcję N-koniec/C-koniec, dimeryzację i translokację do jądra, po czym dimer zajmuje elementy odpowiedzi na androgeny i rekrutuje koaktywatory, np. członków rodziny SRC. Odpowiedź tkanek w dużej mierze zależy od lokalnego wyposażenia enzymatycznego: 5-alfa-reduktaza przekształca testosteron w DHT o wyższym powinowactwie w prostacie i skórze, podczas gdy aromataza w innych tkankach kieruje go w stronę estradiolu.

Ta enzymologia stanowi całą podstawę dziedziny SARM — niesteroidowe ligandy nie są substratami reduktazy ani aromatazy, więc ich profil tkankowy różni się od profilu steroidu. AR jest też punktem odczytu w badaniach nad rakiem prostaty, gdzie klasę terapeutyczną stanowią antagoniści i degradery, a mutacje receptora w domenie wiążącej ligand to udokumentowany mechanizm oporności.

Powiązane terminy i materiały

gonadotropina · miostatyna · in vitro. Materiały referencyjne: SARM, MK-2866 (ostarine). Dalsza lektura: RAD-140 a LGD-4033.