Receptor aktywiny

Receptory aktywiny to jednokrotnie przechodzące przez błonę kinazy serynowo-treoninowe z nadrodziny receptorów TGF-beta. Do przekazania sygnału potrzebne są dwa: konstytutywnie aktywny receptor typu II (ActRIIA/ACVR2A lub ActRIIB/ACVR2B) jako pierwszy wiąże dimer ligandu, a następnie rekrutuje i transfosforyluje receptor typu I (ALK4/ACVR1B, ALK7 lub — dla niektórych ligandów — ALK5). Aktywowana kinaza typu I fosforyluje SMAD2 i SMAD3, które tworzą kompleks ze SMAD4 i przemieszczają się do jądra.

Dlaczego celem jest często receptor, a nie ligand

ActRIIB to wspólny punkt wejścia dla aktywiny A i B, miostatyny, GDF-11 oraz kilku BMP. Ta rozwiązłość wyjaśnia zarówno atrakcyjność, jak i trudności interwencji na poziomie receptora: rozpuszczalne pułapki ActRIIB-Fc, takie jak ACE-031, wychwytują cały zestaw ligandów jednocześnie. W badaniach na gryzoniach opisano duży przyrost masy mięśniowej, a program badań u ludzi w dystrofii mięśniowej Duchenne’a wstrzymano w 2013 roku po obserwacjach naczyniowych, w tym krwawieniach z nosa i teleangiektazjach, przypisywanych blokadzie sygnalizacji BMP9/10, a nie tylko miostatyny.

Podjednostki inhibiny działają jako endogenni kompetycyjni antagoniści tych samych receptorów, a folistatyna przechwytuje ligandy, zanim do nich dotrą.

Powiązane terminy i materiały

rekombinowany · przedkliniczny · in vivo. Materiały referencyjne: ACE-031, GDF-8 / propeptyd miostatyny, peptydy IGF i mięśniowe.